موتورهای آتشنشانی، وسایل نقلیهای هستند که برای مأموریتهای اطفاء حریق و نجات طراحی شدهاند. آنها به چهار دسته اصلی-خاموش، هوایی، خدمات تخصصی-و پشتیبانی- گروهبندی میشوند که هر کدام دارای قابلیتهای متمایز هستند:
اطفای ماشین های آتش نشانی
موتورهای{0}مخزن آب: آب را برای آتش سوزی های عمومی حمل می کنند و وسایل دیگر را تامین می کنند.
موتورهای فوم: فوم با انبساط بالا را برای خاموش کردن آتشهای قابل اشتعال-مایع (پترو-کارخانههای شیمیایی) تحویل میدهند.
موتورهای {0}خشک پودر: مبارزه با آتش سوزی های الکتریکی یا شیمیایی.
موتورهای CO2: تخلیه دی اکسید کربن برای آتش سوزی های مربوط به ابزار دقیق.
موتورهای آتش نشانی هوایی
موتورهای نردبانی-گردن: نردبانهای بزرگتر یا مساوی 32 متر برای دسترسی در ارتفاع{2}}.
موتورهای سکوی{0}هیدرولیک: ارتفاع کار تا 55 متر؛ سکوها آتش نشانان را مستقیماً در کف آتش نشانی پایین می آورند.
خدمات تخصصی{0}موتورهای آتش نشانی
واحدهای روشنایی: دکلهای تغذیهشده با ژنراتور بیشتر یا مساوی نیمی از زمین فوتبال در شب.
واحدهای نجات سنگین-: پخش کننده های هیدرولیک، ابزارهای برش، کیسه های هوا برای موارد اضطراری غیر{1}} آتش سوزی را حمل کنید.
پشتیبانی از موتورهای آتش نشانی
حاملهای تجهیزات: شیلنگهای یدکی، دستگاههای تنفسی، پمپها، و غیره را حمل کنید، که از تکمیل-خط جلو اطمینان حاصل میکند.
همه انواع دارای چراغ های هشدار، آژیر و تجهیزات جانبی مانند SCBA و لباس های محافظ هستند. ناوگان منطقهای رنگ قرمز (طولانیترین طول موج=دید زیاد) یا زرد-با دید بالا را برای افزایش ایمنی جاده انتخاب میکنند.





