با نگاهی به تاریخ، اولین نیروی آتش نشانی در جهان از دودمان سونگ شمالی سرچشمه گرفته است. این نشان می دهد که اگرچه در آن زمان کامیون های آتش نشانی وجود نداشت، اما ساکنان کشور ما بیش از هزار سال پیش پیشگیری و آگاهی از آتش سوزی را داشته اند. تیپ آتش نشانی در دودمان سونگ شمالی بیش از ۶۰۰ سال زودتر از تیپ آتش نشانی در لندن در سال های ۱۶۶۶ و ۸۰۰ سال زودتر از تیپ آتش نشانی تمام وقت در نیویورک در سال ۱۸۵۳ بود.
یادگیری استفاده از آتش گامی بسیار مهم در تاریخ تکامل انسان است. با افزایش استفاده از آتش، آتش سوزی نیز به مشکل بزرگی تبدیل شده است که مردم باید با آن مواجه شوند و بر آن غلبه کنند.
از زمان ظهور خودروهای آتش نشانی در ابتدای قرن گذشته، پس از توسعه و بهبود مداوم، خیلی زود به نیروی اصلی کار آتش نشانی تبدیل شدند و چهره انسان هایی را که با آتش می جنگند کاملاً تغییر دادند.
500 سال پيش يه کاميون آتش نشاني با اسب کشيده شده بود
خودروهای آتش نشانی همان طور که از نامش پیداست با نصب تجهیزات مختلف ویژه آتش نشانی بر روی خودرو تشکیل می شوند. کامیون آتش نشانی که امروز در مورد آن صحبت می کنیم معمولاً به این نوع کامیون آتش نشانی اشاره دارد. پیش از تولید خودروهایی که توسط موتورهای احتراق داخلی تغذیه می شدند، مردم از قبل شروع به تلاش برای نصب لوازم ویژه آتش نشانی بر روی خودروها کرده بودند تا در زمان آتش سوزی به محل حادثه عجله کنند.
اولین موتور آتش نشانی جهان که در سال ۱۵۱۸ ثبت شد به سفارش شهر آگسبورگ آلمان و ساخت آنتونی براتنر، صنعتگر فلزی بود. مردم در مورد جزئیات این کامیون آتش نشانی بسیار کم می دانند. بر اساس کتاب "تاریخچه صنایع دستی در شهر آگسبورگ"، این کامیون آتش نشانی با نصب یک پمپ آب اهرمی بزرگ بر روی خودرو شکل گرفته است. قدرت آن استفاده از اسب برای دو.
در سال ۱۶۶۶ آتش سوزی در لندن انگلستان در گرفت. این آتش سوزی به مدت ۴ روز سوزانده شد و ۱۳۰۰ خانه از جمله کلیسای معروف سنت پل را ویران کرد. برخی از ساختمان های قرون وسطی در آتش محو شدند. مردم شروع به توجه به کار حفاظت از آتش سوزی در شهر کردند. به زودی انگلیسی ها اولین کامیون آتش نشانی پمپ آب دست لنگ جهان را اختراع کردند و از شلنگ آب برای خاموش کردن آتش استفاده کردند.
در سال ۱۶۷۳ دل هایدن از آمستردام هلند لوله آب نرمی را اختراع کرد که از چرم برای آتش نشانی ساخته شده بود. در سال ۱۷۲۱ ریچارد نشام از انگلستان یک خاموش کننده آتش با چرخ هایی اختراع کرد که کارآمدتر از یک لوله آب نرم بود. این نوع خاموش کننده آتش افرادی را دارد که دسته را برای خاموش کردن آتش نگه می دارند و افرادی که با پدال زدن بشکه پمپ را رانندگی می کنند. با هم می توانند به طور مداوم آب پاشی کنند تا آتش خاموش شود. البته این خاموش کننده آتش نیز بر روی کالسکه نصب شده است.
پمپ های آب بخار مورد استفاده برای آتش نشانی در انقلاب صنعتی
وات موتور بخار را در طول انقلاب صنعتی بریتانیا بهبود بخشید. به زودی از موتورهای بخار نیز در آتش نشانی استفاده شد.
موتور آتش نشانی که توسط یک موتور بخار تغذیه می شد در سال ۱۸۲۹ در لندن ظاهر شد. مخترع مهندس موتور بخار جان برایثویت بود. اما این نوع خودرو هنوز قرار است توسط اسب ها کشیده شود و عقب مجهز به یک پمپ آب آتش نشانی است که از زغال سنگ به عنوان سوخت تغذیه می شود و مجهز به شلنگ نرم است و توسط یک موتور بخار دو سیلندر ۱۰ اسب بخار رانده می شود.
نیویورک در آمریکا اولین تیپ آتش نشانی حرفه ای جهان را در سال ۱۸۳۵ تأسیس کرد که در آغاز تنها ۴ پرسنل داشت. آنها دستمزد پیش پرداخت شده دریافت می کنند و در آتش نشانی تخصص دارند. در سال بعد تیپ آتش نشانی به ۴۰ نفر افزایش یافت. بعدها به نام «پلیس آتش نشانی» نامگذاری شد و در سکانس پلیس شهر گنجانده شد. اولین کامیون آتش نشانی با بخار در ایالات متحده در سال ۱۸۴۱ توسط مرد بریتانیایی پل آر هوگو که در نیویورک زندگی می کرد ساخته شد. می تواند آب را بر روی سقف تالار شهر نیویورک اسپری کند.
تا پایان قرن ۱۹ کامیون های آتش نشانی موتور بخار در غرب محبوبیت کسب کرده بودند.
اولین کامیون های آتش نشانی به خوبی کالسکه های کشیده شده توسط اسب نیستند
تا آغاز قرن بیستم، با ظهور خودروهای مدرن، کامیون های آتش نشانی به سرعت موتورهای احتراق داخلی را به عنوان قدرت کشش اتخاذ کردند، اما پمپ های آب با بخار هنوز به عنوان پمپ های آب آتش نشانی مورد استفاده قرار می گرفت.
در نمایشگاه مدلی که در سال ۱۸۹۸ در ورسای فرانسه برگزار شد، شرکت گامبیر لیل فرانسه اولین خودروی آتش نشانی جهان را به نمایش گذاشتند، اگرچه بدوی و ناقص بود.
در سال ۱۹۰۱ خودروی آتش نشانی تولید شده توسط شرکت وفادار کالیدی لیورپول انگلستان توسط بریگاد آتش نشانی لیورپول به تصویب رسید. در مرداد همان سال این خودروی آتش نشانی برای اولین بار اعزام شد. راننده، جورج بکت، بدون اینکه منتظر سوار شدن آتش نشانان به ماشین باشد، ماشین را راند. به دلیل سرعت آهسته، آتش نشانانی که از پشت به داخل ماشین سوار نشدند، از پشت گرفتار شدند و به داخل ماشین پریدم. هنگامی که این کامیون آتش نشانی به محل آتش سوزی رسید، حتی کالسکه آتش نشانی بعدی نیز رسید. گفته می شود که وقتی در حال راه رفتن است، به طور مداوم خو می گیرد، بنابراین مردم به آن لقب «هارت آرنی» دادند.
1930
شصت سال پیش مردم کامیون های آتش نشانی را «اتومبیل های آتش نشانی» و «اتومبیل های آتش نشانی» می نامیدم. مخزن آب وجود ندارد و آتش نشانان تنها می توانند در ماشین بایستند و پلیس را برای نجات ترک کنند. در آن زمان «خودروی آتش نشانی» مخزن آب نداشت، تنها چند هوس ارتفاع مختلف و نردبان داشت. جالب ترین چیز این است که آتش نشانان آن زمان همگی در ردیف هایی که هندرایل در دست داشتند روی ماشین ایستاده بودند. "این در واقع بسیار خطرناک است!" گفته می شود که تعداد زنگ خطر آتش سوزی ۱۲۸۸۶ بوده است.
در دهه ۱۹۲۰ کامیون های آتش نشانی که به طور کامل بر روی موتورهای احتراق داخلی فعالیت می کردند شروع به ظاهر شدن کردند. در این زمان ساختار کامیون آتش نشانی ساده است و بیشتر آن ها بر روی شاسی کامیون موجود اصلاح می شوند. یک پمپ آب و یک مخزن آب اضافی بر روی کامیون نصب می شود. نردبان آتش، تبر آتش، لامپ ضد انفجار، و شلنگ آتش در خارج از خودرو آویزان شده است.
کامیون های آتش نشانی مدرن یک خانواده بزرگ هستند
پس از بیش از صد سال توسعه، کامیون های آتش نشانی امروزی به یک «خانواده بزرگ» با سطح سرسام آور فناوری از جمله دسته های مختلف تبدیل شده اند.
کامیون آتش نشانی مخزن آب هنوز ایستاده ترین خودروی آتش نشانی تیپ آتش نشانی است. این خودرو علاوه بر مجهز بودن به پمپ ها و تجهیزات آب آتش نشانی، مجهز به مخازن ذخیره آب با ظرفیت بزرگ، اسلحه آبی، توپ های آبی و غیره نیز هست که می تواند آب و آتش نشانان را به محل آتش نشانی منتقل کند تا به طور مستقل با آتش مبارزه کند. مناسب برای مبارزه با آتش سوزی عمومی.
خاموش کردن آتش سوزی های ویژه با عوامل خاموش کننده شیمیایی به جای استفاده از آب برای خاموش کردن آتش، انقلابی در روش های آتش نشانی برای هزاران سال است. در سال ۱۹۱۵ شرکت ملی فوم آمریکا اولین پودر خاموش کننده آتش فوم دوگانه جهان را که از سولفات آلومینیوم و بی کربنات سدیم ساخته شده بود، اختراع کرد. به زودی از این ماده خاموش کننده آتش سوزی جدید نیز در کامیون های آتش نشانی استفاده شد.
این ماده می تواند به سرعت تعداد زیادی حباب هوای با انبساط بالا از ۴۰۰ تا ۱۰۰۰ بار کف پاشید تا سطح مواد سوزان را از هوا منزوی کند که به ویژه برای مبارزه با آتش سوزی نفت مانند نفت و محصولات آن مناسب است.
این می تواند مایعات قابل اشتعال و قابل اشتعال خاموش, آتش سوزی گاز قابل اشتعال, آتش سوزی تجهیزات زنده, و همچنین می تواند آتش سوزی مواد عمومی خاموش. برای آتش سوزی خط لوله شیمیایی در مقیاس بزرگ، اثر آتش نشانی به ویژه قابل توجه است، و این یک کامیون آتش نشانی ایستاده برای شرکت های پتروشیمی است.
با بهبود معماری مدرن، ساختمان های بلند مرتبه تر و بیشتر وجود دارد و کامیون های آتش نشانی نیز بر این اساس تغییر کرده اند و کامیون های آتش نشانی نردبان ظاهر شده اند. نردبان چند سطحی بر روی کامیون آتش نشانی نردبان می تواند به طور مستقیم آتش نشانان را به محل آتش نشانی در ساختمان بلند مرتبه برای امداد رسانی به موقع فاجعه بفرستد، و می تواند مردم را در پریشانی به دام افتاده در محل آتش نشانی در زمان نجات دهد و توانایی آتش نشانی و امداد رسانی به فاجعه را تا حد زیادی بهبود بخشید.
امروزه کامیون های آتش نشانی روز به روز تخصصی تر شده اند. به عنوان مثال، کامیون های آتش نشانی دی اکسید کربن عمدتاً برای خاموش کردن آتش مانند تجهیزات ارزشمند، ابزارهای دقیق، آثار مهم فرهنگی، و کتاب ها و آرشیوها استفاده می شوند؛ فرودگاه نجات کامیون های آتش نشانی به مبارزه و نجات هواپیما آتش سوزی پرسنل در هیئت مدیره اختصاص داده شده; کامیون های آتش روشن ارائه روشنایی برای آتش نشانی شب و کار نجات؛ کامیون های آتش نشانی اگزوز دود به ویژه برای استفاده در مبارزه با آتش سوزی در ساختمان ها و انبارهای زیرزمینی و غیره مناسب هستند.
